Mikilvægt að efla forvarnir gegn sjálfsvígum
Niðurstöður ráðstefnunnar verði ekki bara falleg orð á blaði
Sjö manna sendinefnd frá Íslandi tók þátt í ráðstefnunni, þeirra á meðal voru Sigurður Guðmundsson landlæknir, Elín Ebba Ásmundsdóttir, forstöðuiðjuþjálfi geðsviðs Landspítala - háskólasjúkrahúss og lektor við Háskólann á Akureyri, og Jón Kristjánsson heilbrigðisráðherra.
Undir lok ráðstefnunnar var undirrituð yfirlýsing um geðheilbrigðismál, en henni fylgdi aðgerðaráætlun í þessum málaflokki fyrir Evrópulöndin. Svæðisstjóri WHO í Evrópu og finnski heilbrigðisráðherrann undirritaði yfirlýsinguna fyrir hönd heilbrigðisráðherra Evrópulandanna.
Héðinn segir að rauði þráðurinn í yfirlýsingunni og aðgerðaráætluninni sé samvinna allra aðila, þ.e. borgaralegs samfélags, yfirvalda og fleiri, enda hafi þessir aðilar komið að samningu þeirra. "Þetta er í fyrsta sinn sem svona yfirlýsing og áætlun er ekki bara samin af WHO og ríkisstjórnum heldur einnig af fulltrúum borgaralegs samfélags."
Hann segir einnig athyglisvert hve ólíkar þjóðir hafi komið að yfirlýsingunni og áætluninni, t.d. þjóðir á borð við Túrkmenistan og Úsbekistan.
Áætlun í tólf liðum
Héðinn segir að aðgerðaráætlunin sé hugsuð sem eins konar skapalón fyrir þær þjóðir sem þátt tóku í ráðstefnunni; þær eigi að fara eftir henni þegar geðheilbrigðisstefnan er mótuð. "Hugsunin er ekki; ein stærð á að passa öllum," segir hann enda séu aðstæður mismunandi í hverju landi fyrir sig.
Þegar Héðinn er spurður hvaða þýðingu ráðstefnan hafi þegar allt kemur til alls fyrir Íslendinga segir hann: "Mér fyndist réttast að heilbrigðisráðherra settist niður með þessi tvö plögg, sem heilbrigðisráðherra Finnlands skrifaði undir fyrir hans hönd og allra Evrópuráðherranna, og setti saman geðheilbrigðisstefnu fyrir landið og miðin. Hann ætti þó alls ekki að gera það einn, heldur ætti hann að setja saman breiðan vinnuhóp, ekki bara sérfræðinga, heldur einnig fulltrúa frá borgaralegu samfélagi, frá t.d. Geðhjálp eða öðrum félögum, fulltrúa frá ráðuneytinu, frá landlæknisembættinu, frá verkalýðsfélögunum og samtökum eldri borgara, svo dæmi séu nefnd." Þessi hópur, ítrekar Héðinn, ætti að setja saman geðheilbrigðisstefnu út frá aðgerðaráætluninni sem samþykkt var á ráðstefnunni í Helsinki. "Og það er ekki nóg að setja þessa stefnu heldur verður að hrinda henni í framkvæmd."
Vilji til að fylgja áætluninni eftir
Sigurður lætur vel af ráðstefnunni í Helsinki; segir umræðurnar þar hafa verið afar gagnlegar og góðar. Þar hafi m.a. verið lögð áhersla á að fjórðungur fólks fái einkenni einhvers konar geðrænna vandamála á lífsleiðinni. Tíðni slíkra vandamála sé því ekkert minni en t.d. tíðni kransæðasjúkdóma eða krabbameina. "Og við getum dáið úr geðrænum sjúkdómum eins og hinum sjúkdómunum." Hann segir að menn séu í auknum mæli farnir að átta sig á þessum staðreyndum.
Notendur taka þátt í stefnumótun
Elín Ebba segir að margir á ráðstefnunni, einkum notendur, hafi verið hræddir um að niðurstaða ráðstefnunnar yrði bara falleg orð á blaði. Hún segir þó ekki ástæðu til að ætla annað en að farið verði eftir þeim hér á landi. "Mér finnst farvegur vera að skapast til þess hér á landi," segir hún bjartsýn að síðustu.
Grein úr Morgunblaðinu 21.janúar 2005.
