Ráðleggingar um fituneyslu
Þá er ráðlagt að stilla neyslu harðar fitu þ.e. mettaðrar fitu og transfitu enn frekar í hóf og velja í staðinn olíu eða mjúka fitu. Harða fitu er t.d. að finna í hörðu smjörlíki, smjöri, rjóma og öðrum feitum mjólkurvörum ásamt feitu kjöti svo og iðnaðarframleiddum vörum á borð við bakarísvörur, kex, franskar kartöflur, flögur og sælgæti. Æskilegra er að fitan í matnum komi að mestu úr olíu og annarri mjúkri fitu. Þá er t.d. átt við ólífuolíu, sólblómaolíu, maísolíu, rapsolíu, sojaolíu og jarðhnetuolíu. Mælt er með því að nota mismunandi gerðir af olíum þar sem þær gefa okkur mismunandi samsetningu næringarefna. Ólífuolía og rapsolía gefa okkur t.d. mikilvægar fitusýrur í mismunandi magni. Sömuleiðis er fitan í fiski og lýsi mjúk og einnig í hnetum, möndlum, fræjum og lárperu (avókadó). Sumar tegundir af smjörlíki eru úr tiltölulega mjúkri fitu. Það er þó ekki nóg að smjörlíkið sé gert úr jurtafeiti, því að jurtafeiti getur verið hörð engu síður en fita úr dýraríkinu. Nægir þar að nefna kókosfeiti eða palmín sem er mjög hörð fita.
